چشمان باز، پلکهای بسته

والا وقتی میبینی که دنيا داره رو چه شاخی می چرخه و مالکیت یک وبلاگ (هرچند بدون یک بیننده ) از نون شب هم واجبتره، کودن ترين آدم هم که باشی باید برای خودت یه وبلاگی دست و پا کنی. من تا همین نیم ساعت پیش فکرش رو هم نمی کردم که تو یه وبلاگ بنویسم، چه برسه به وبلاگ خودم. البته این وبلاگ خیلی هم شخصی نیست. یک سازمان بزرگ با حدود دونفر کارمند پشت این وبلاگ هستش.

بهزاد جان بلور که من از نوشتنش خوشم میاد باید اولین نظرو اینتو بده... نظرهای بعدی هم الویت بندی میشن. اول مردهای بالای 50 سال که قطر شکمشان حداقل 110 سانت باشه. سپس دخترهای زیر 18 که مجاز به نوشتنند و در نهایت اونهایی که ادعاشون همه جای آسمونو پاره می کنه. اینجا همه چیز آزاده بقیر از سیگار.

این دو تا بچه که عکسشونو می بینین سنبل استارت یک حرکت بزرگ هستند که تازه متولد شده... خط قرمز...